FFO eV (dziś DLR) - nowy start w Riem

Stowarzyszenie Instytutu Badań nad Radiofonią Lotniczą Oberpfaffenhofen (FFO) założone 22 czerwca 1937 zajmowało się głównymi tematami: Technologia i procedury pozycjonowania, komunikacji i nawigacji za pomocą fal elektromagnetycznych. Członkowie założyciele FFO eV: Adolf Baeumker – Kierownik Działu Badań Ministerstwa Lotnictwa Rzeszy, Berlin Walter Georgii – Niemiecki Instytut Badawczy Szybownictwa (DFS eV), Darmstadt Erich Hilligardt – Sterowiec Zeppelin, Darmstadt Karl [...]

FFO eV (dziś DLR) - nowy start w Riem

Stowarzyszenie Instytutu Badań nad Radiofonią Lotniczą Oberpfaffenhofen (FFO), założone 22 czerwca 1937, zajmowało się głównymi tematami: Technologia i procedury pozycjonowania, komunikacji i nawigacji za pomocą fal elektromagnetycznych. Członkowie założyciele FFO eV:

    • Adolf Baeumker - Naczelnik Wydziału Badań Ministerstwa Lotnictwa Rzeszy, Berlin
    • Walter Georgii - Niemiecki Instytut Badawczy Lotów Szybowcowych (DFS eV), Darmstadt
    • Erich Hilligardt - Budowa sterowca Zeppelin, Darmstadt
    • Karl Schmid - C. Lorenz Aktiengesellschaft, Berlin Tempelhof
    • Ryszard Strauss - C. Lorenz Aktiengesellschaft, Berlin Tempelhof
    • Oskar Müller - Niemiecki Instytut Badawczy Lotnictwa (DVL eV), Berlin Adlershof
    • Herrmann Brenner - Niemiecki Instytut Badawczy Lotnictwa (DVL eV), Berlin Adlershof
    • Rolf Stüssel - Deutsche Lufthansa AG, Berlin
    • Karl Rottgardt - Telefunken Ges. Für wireless Telegraphie mbH, Berlin
    • Albert Pietzsch - Przewodniczący Izby Gospodarczej Rzeszy

FFO eV podczas II wojny światowej

Wraz z wybuchem II wojny światowej stowarzyszenie musiało jednak rozwiązać swój cel.

Po zakończeniu wojny alianci zakazali wszelkiej działalności lotniczej w Niemczech. W maju 1951 roku alianci ponownie zezwolili na szybownictwo - po czym naukowcy z lotniska Monachium-Riem wraz ze Sperlingiem, Elsterem i dwoma szybowcami ponownie rozpoczęli lot tam, gdzie Niemiecki Instytut Badawczy Lotów Szybowcowych (DFS) został przerwany z powodu wojny. W tym samym roku rozpoczęto prace nad przebudową instytutów badań lotniczych DFL i DVL do badań radiofonii lotniczej w rejonie Monachium w celu zapewnienia bezpieczeństwa ruchu lotniczego i testowania sprzętu dla federalnej kontroli ruchu lotniczego.

Trzy lata później, w 1954 roku, loty z napędem i związane z nimi badania zostały ponownie dozwolone w Niemczech. Z pomocą ministrów transportu i gospodarki Nadrenii Północnej-Westfalii i Bawarii, dawne stowarzyszenie FFO e. V. przywrócona do życia.

Kontynuacja FFO na lotnisku Riem

Drugie walne zgromadzenie FFO w dniu 1 września 1954 rozstrzyga o prowizorycznej przebudowie instytutu badawczego w Monachium-Riem, Hans-Joachim Zetzmann został mianowany dyrektorem zarządzającym i p.o. dyrektora instytutu.

Wkrótce potem FFO eV utworzyło instytut badawczy na piętrze budynku operacyjnego lotniska w komponencie V.

W ciągu następnych dwóch lat instytut badał innowacyjne komponenty i systemy do zastosowań technologii wysokiej częstotliwości w lotnictwie do komunikacji, pozycjonowania i nawigacji.

Przeniesienie do Oberpfaffenhofen i integracja z DLR

28 października 1956 roku Instytut Badań nad Radiofonią Lotniczą powraca do swoich korzeni w Oberpfaffenhofen. Dr. Ulbricht zostaje szefem instytutu. Na początku 1960 roku FFO została strategicznie włączona do DVL (Niemiecki Instytut Badawczy Lotnictwa) w Mühlheim / Ruhr, który w 1969 został włączony do Niemieckiego Instytutu Badawczo-Badawczego dla Lotnictwa (DFVLR). W 1989 roku DFVLR staje się Niemieckie Centrum Lotnicze ”(DLR) zmieniono nazwę.

pl_PLPolski